czwartek, 22 listopada 2012

Nie rozumiem!

Nie rozumiem. Ludzie są tak dziwni, że ich nie rozumiem. W moich oczach świat wygląda inaczej. Nie wiem, chciałabym być czasem kimś innym, aby zacząć rozumieć.

Zabawny dzień. Jutro: same języki obce. W tym francuski, na który nic nie umiem. Co ja robię w grupie "A1 3 semestr", to ja nie wiem. ;) Chyba się uczę, co innego robić mogę. ;)

...
I jeszcze zastanawiam się nad jednym. Co ze mną jest nie tak, że wszyscy mi mówią: "Karolina, ja się tylko z Tobą koleguję". W różnych formach, przez aluzje i dosłownie. Czy wyglądam na taką, która ma na coś nadzieję? A jeśli by tak było, po co mi to mówicie, ludzie? Żeby mnie dołować? Żeby uświadomić mi, że jestem beznadziejna?

Nie rozumiem. Tyle myśli biegnie, ucieka... Piszę, bo nie umiem już... Nie wiem. Nie rozumiem.

Wiem, że w przeszłości zraniłam. Nie zrobiłam tego specjalnie. Ile ma trwać kara???... Nie mam już sił. Mnie naprawdę nie interesuje tysiąc powierzchownych relacji.

4 komentarze:

  1. Jejku, nie przejmuj się, to wszystko przez tą porę roku. Jesienne depresje i te sprawy. Będzie dobrze, jeszcze los się do Ciebie uśmiechnie!
    Ściskam mocno!

    OdpowiedzUsuń
  2. Też często zastanawiam się czy to ja jestem aż tak dziwna, czy świat wokół. I też nie mogę zrozumieć wielu kwestii, choć chciałabym. Ech, taki już nasz los. Pozdrawiam! :)

    OdpowiedzUsuń
  3. Te relacje międzyludzkie. Doskonale Cię rozumiem i ufam że będzie dobrze.

    Mnie ostatnio pewna dziewczyna na której mimo wszystko bardzo mi zależało i zależy powiedziała: "nie wiem jak mam odbierać znajomość z Tobą, skoro nie ufasz ludziom", na co jej odpowiedziałam "gdybyś nie zauważyła, Tobie zaufałam już dawno.."

    i na tym skończyła się nasza rozmowa..

    OdpowiedzUsuń
  4. Uszy do góry! Dla odstresowania zajrzyj sobie tutaj: http://lubieironie.blogspot.com/2012/11/liebster-blog.html :)

    OdpowiedzUsuń